Category: ระบบนิเวศ

วังปลาท่าวัดหนองโอง (แหล่งอนุรักษ์พันธุ์ปลาชุมชน)

วังปลาชุมชน โดยชุมชน เพื่อชุมชน ความรู้และการปฏิบัติจริง สู่ความมั่งคงยั่งยืนด้านอาหาร ระดับชุมชน

วังปลากุดเวียงคำ (แหล่งอนุรักษ์พันธุ์ปลาชุมชน)

การยกระดับความรู้ท้องถิ่นสู่งานรวบรวมข้อมูลทางวิชาการ วังปลาชุมชนกุดเวียงคำ (แหล่งอนุรักษ์พันธุ์ปลา) ภายใต้โครงการศึกษาวิจัยพันธุ์ปลาเพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายพันธุ์ปลาในป่าบุ่งป่าทามแม่น้ำมูล (Research on fish reproduction for environmental conservation across the Mun River Basin) องค์กรความร่วมมือ : Mekong Watch / สมาคมชุมชนประมงน้ำจืดภาคอีสาน (ศรีสะเกษ)

ทาม : พื้นที่ความมั่นคงของวิถีคนลุ่มน้ำมูลตอนกลาง

“ทาม” คือ พื้นที่ที่มีความสำคัญกับวิถีชีวิตคนลุ่มน้ำมูลตอนกลางเป็นอย่างมาก ตลอดรอบปีชาวบ้านจะอาศัยพึ่งพาแหล่งทรัพยากรจากพื้นที่ทามในการดำงรงชีพ เป็นวิถีที่ถูกยึดโยงความสัมพันธ์ระหว่างคนกับทรัพยากรในพื้นที่อย่างแยกออกจากันไม่ขาด

โครงการศึกษา ความหลากหลายทางชีวภาพของพื้นที่ป่าชุมชนบริเวณเหนือฝายหัวนา

ในช่วงปี พ.ศ.๒๕๕๖ – ถึงปัจจุบัน ยังไม่มีการศึกษาเปลี่ยนแปลงของทรัพยากรป่าไม้ในพื้นที่ดังกล่าว ดังนั้นเพื่อให้ได้ข้อมูลความหลากหลายทางชีวภาพของพืชพรรณในพื้นที่ป่าชุมชนทั้ง ๓ แห่ง ว่ามีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง สมาคมคนทาม โดย สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงได้จัดทำโครงการศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพ ของพื้นที่ป่าชุมชน ณ บริเวณเหนือฝายหัวนา ในพื้นที่อำเภอกันทรารมณ์ จังหวัดศรีสะเกษ โดยกำหนดศึกษาในพื้นที่ป่าชุมชนที่ทางโครงการทาม-มูน ได้ศึกษาไว้ เมื่อปี พ.ศ.๒๕๕๖ ทั้ง ๓ ป่า อีกครั้งหนึ่ง

ไมยราบยักษ์ คืออะไร

ไมยราบยักษ์ (Mimosa pigra L.) ถือได้ว่าเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกรานในประเทศไทย และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่มีลำดับความสำคัญสูง

ระบบนิเวศทามลุ่มน้ำมูนตอนกลาง

ความหมายและความสำคัญทางนิเวศของทาม รวมภาพระบบนิเวศป่าบุ่งป่าทาม แม่น้ำมูน พื้นที่ทามในภาคอีสานจากการศึกษาของจิระ จินตนุกุล (2536)  พบว่า ในลุ่มน้ำในภาคอีสานมีพื้นที่ทามประมาณ 600,000 ไร่ พบมากที่สุดในลุ่มน้ำมูน 337,500 ไร่ ในบริเวณที่ราบลุ่มน้ำมูนตอนกลาง ในเขตอำเภอพุทไธสง จังหวัดบุรีรัมย์ มหาสารคาม สุรินทร์ ร้อยเอ็ดและศรีสะเกษ

ป่าบุ่ง ป่าทาม มดลูกของแม่น้ำอีสาน

พื้นที่บริเวณรอยต่อระหว่างพื้นที่บกและพื้นที่น้ำซึ่งภาษาวิชาการเรียกกัน ว่า พื้นที่ชุ่มน้ำ (wetland) เป็นระบบนิเวศที่มีความหลากหลายและก่อให้เกิดประโยชน์แก่มนุษยชาติมากมาย นานัปการ โดยที่พื้นที่บริเวณนี้เป็นโซนที่เชื่อมประสานระหว่างบกและน้ำ